art
Leave a comment

Θεσσαλονίκη όμορφη πόλη

Είναι ένα αγόρι που του μιλάω πολύ, ένα αγόρι που χρειάζομαι ενενήντα φωτογραφίες για να του εξηγήσω, ένα αγόρι που προσέχει τι λέω αλλά δεν με κοιτά στα μάτια εκείνη την ώρα. Στρίβει τσιγάρο και δεν λέει τίποτα. Μου έρχεται να τον αγκαλιάσω, φυσικά, πάντα εγώ αγκαλιάζω αλλά μου έρχεται για πρώτη φορά να γείρω στο στήθος του. Σώπασε τώρα, πολλά είπες, δες τι ησυχία έχει όταν γυρνάει το τσιγάρο. Και είμαστε ευθυγραμμισμένοι, όχι πρόσωπο με πρόσωπο, ούτε εγώ από πάνω, αλλά τα κορμιά μας παράλληλα. Να μάθεις να ξεφυσάς τον καπνό και να μη σε νοιάζει τίποτα. Δεν ακουμπιόμαστε καν, γι’ αυτό είναι σφιχτές οι αγκαλιές μου. Πολλά είπες, σώπασε.

Leave a Reply