«Έπεμψά σοι σύκα ηρινά, θαυμάζοις δ’ αν αυτών ή το ήδη ή το έτι», Φιλόστρατος, Επιστολαί ερωτικαί, 49 Έχει διαβάσει, άραγε, ο αναγνώστης του παρόντος κειμένου το κείμενο του Ντίνου Χριστιανόπουλου με τίτλο Η συκιά; Συμπεριλαμβάνεται στο βιβλιαράκι του Με τέχνη και πάθος – μια σειρά δοκιμίων του ποιητή, που τα χρονικά όρια της συγγραφής […]
του Slava Mogutin Όταν ήμουν παιδί, ευχόμουν να ήμουν το slaveboy ενός χαριτωμένου γιου στην ηλικία μου σε πλούσιους masters σκλάβων στην αρχαία Ρώμη. Η ζωή και το σώμα μου θα ήταν άρρηκτα δεμένα με τις διαθέσεις του. Θα κοιμόμουν ανάμεσα στα πόδια του σαν το σκυλί. Θα γινόμουν η ζωντανή τουαλέτα του και θα […]
Δε γαμιέμαι συχνά με Έλληνες. Έτσι προστατεύω τον εαυτό μου. Κάποιος μπορεί να γνωρίζει ένα φίλο των γονιών μου ή να ξέρει κάνα θείο. Οι Έλληνες έχουν μεγάλο στόμα και μπορεί να μαθευτεί. Όταν γαμιόμουν με γυναίκες δεν υπήρχε τέτοιο πρόβλημα. Κανείς δε νοιαζόταν με ποια γυναίκα πλάγιαζες, σ’ έκανε άντρα, αρκεί να μην γκάστρωνες […]
Η μακριά σιωπή επιτέλους τελειώνει. Νέες φωνές έχουν εμφανιστεί, ανοιχτές και χωρίς διάθεση για απολογίες. Αφηγούνται ιστορίες που δεν έχουν ποτέ ειπωθεί – για ανθρώπους που πάντοτε υπήρχαν. — The Celluloid Closet Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη γκέι εφημερίδα “ο πόθος”, το 1998 Μια νέα μανία διακατέχει τον κινηματογράφο σήμερα. Το σινεμά γνέφει στους ομοφυλόφιλους να […]
Από το μυθιστόρημα “Κωνσταντίνος” του Παναγιώτη Ευαγγελίδη, εκδ. Καστανιώτη, 1997 Περνάει πάλι καιρός. Τον παίρνει πού και πού να του ζητήσει να κοιτάξει αν ήρθε ο τάδε δίσκος – ο Κωστής τον ακούει τώρα που μιλάει σαν να μην έχει μεσολαβήσει ο χρόνος, σαν να βρίσκονται ακόμα στον ίδιο ατελείωτο πρώτο χειμώνα. “Άμα φτιάξει ο […]
cease to resist, giving my goodbye drive my car into the ocean you’ll think i’m dead, but i sail away on a wave of mutilation a wave wave i’ve kissed mermaids, rode the el nino walked the sand with the crustaceans could find my way to mariana on a wave of mutilation, wave of mutilation […]
Εκείνη την άνοιξη συμμορίες βενζίνης περιφέρονταν στους σκουπιδότοπους, τα σοκάκια και τις πλατείες της πόλης ραντίζοντας σχεδόν τους πάντες με βενζίνη και βάζοντάς τους φωτιά.
“(r)eal Skins are much less coherent than the stereotype,” recites the Hairdresser, “subcultures, after all, don’t offer solutions to material problems, they play back the problems symbolically, in style”