All posts filed under: art

Alien

Είδα το Alien σε ένα σπίτι στο χωριό, σε μια ασπρόμαυρη τηλεόραση με χιόνια και από τον τρόπο που άρχισαν να σχηματίζονται αργά αργά τα γράμματα στην οθόνη A L I E N υποψιάστηκα ότι αυτό θα είναι κάτι διαφορετικό. Έχουν γυριστεί πολλά σήκουελ, όμως κανένα δεν φέρει το πνεύμα της εποχής που γυρίστηκε το […]

mk Faggot-Til-i-Die-th

Υστερόγραφο για το PIG

Όταν ήμουν μωρό γκέι πίσω στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μετακόμισα στη Νέα Υόρκη φαινομενικά για “να βρω τον εαυτό μου”. Αυτό βασικά σήμαινε να βλέπω όσο το δυνατόν περισσότερη τέχνη και να γαμιέμαι με όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο μπορούσα. Είχα αργήσει λίγο να ανθίσω και ποτέ πραγματικά δεν είχα χτυπήσει κάποια επαναστατική […]

Η μπαλάντα της σεξουαλικής εξάρτησης

Αρχικό κείμενο: JiaJia Fei, Δεκέμβριος 2007, Περίληψη: Αθάνατος Λεβέντης Το “Ballad of Sexual Depedency” της φωτογράφου Nan Goldin στο σπίτι μου είναι πάντα θαμμένο κάτω από πράγματα που δεν μετακινούνται εύκολα γιατί με φοβίζει πολύ το εξώφυλλο επειδή εγώ είμαι αυτή που κοιτάζει με αγωνία τη γυμνή πλάτη στην άκρη του κρεβατιού και το βλέμμα […]

Η καλύτερη πλευρά των ανθρώπων

Totally hearbroken. ο φανταστικός μου εραστής μόλις πέθανε στο νοσοκομείο της Αμιέν. και γαμώ τα γκομενάκια. Εγώ, θα θαθ το πω. Αγαπώ τουθ ομοφοβικούθ. Αγαπώ αυτούθ που μου έκαναν αυτό. Γιατί; Διότι δεν αγαπώ τουθ φίλουθ των πούθτηδων. Κάτι τύπους θαν κι εθάθ. Οι φίλοι των πούθτηδων λένε: α, εμείθ αγαπάμε πολύ τους πούθτηδες, αμέ, […]

longsnakemoan

Μ’ αγαπάς;

– Μ’ αγαπάς; τον ρώτησα. – Όσο τίποτα άλλο στον κόσμο. – Μα εσύ δεν αγαπάς τίποτα. – Γι’ αυτό σ’ αγαπώ. Μαργαρίτα Καραπάνου, Rien ne va plus

Νεκρή Ευρώπη

Μόλις διάβασα τη «Νεκρή Ευρώπη» του Χρήστου Τσιόλκα. Λοιπόν και γαμώ τα βιβλία. Πάνω που νόμιζα ότι η τελειότητα (ή το τελείωμα, όπως το πάρεις) για μια αδερφή είναι να μετακομίσει στο Σόνεμπεργκ του Βερολίνου, με το ίδιο χτένισμα, τα ίδια ρούχα και τα ίδια βίτσια με άλλες δέκα χιλιάδες αδερφές, ο κ. Τσιόλκας μου […]