Year: 2018

Πουστιά, ψυχική ασθένεια και μουσική πανκ – Παρουσίαση στις 20.5.2018

Η βιβλιοπαρουσίαση περιλαμβάει την προβολή μιας μικρού μήκους ταινίας του Έκτορα Λυγίζου. Μετά θα ακολουθήσει dark καφενείο. Στο ΚΟΝΤΡΟΣΟΛ, Ηρώδου Αττικού 4, 4ος όροφος, Θεσσαλονίκη.

tumblr_nm73u1TdUs1u8k9cko1_500

Πώς πούστεψα (Μελβούρνη 1973)

O πατέρας μου άρχισε να ρωτάει δεξιά κι αριστερά. Δεν του πήρε και πολύ να μάθει τα κουτσομπολιά. Ένα απόγευμα με πήγε βόλτα με το αμάξι του. Μου έδειξε το εργοστάσιο στο οποίο δούλεψε για πρώτη φορά αφού έφτασε στη Μελβούρνη, με πήγε στην παραλία και, καθισμένοι δίπλα δίπλα στο φαρδύ, ταπετσαρισμένο με βινύλιο, κάθισμα […]

Wave of mutilation

cease to resist, giving my goodbye drive my car into the ocean you’ll think i’m dead, but i sail away on a wave of mutilation a wave wave i’ve kissed mermaids, rode the el nino walked the sand with the crustaceans could find my way to mariana on a wave of mutilation, wave of mutilation […]

Μελαγχολία και ηθική: όταν τελειώνει μια επιδημία

Στην έναρξη της ολομέλειας του 13ου Διεθνούς Συνεδρίου για το AIDS, που οργανώθηκε στο Ντουρμπάν τον Ιούλιο το 2000, ο Edwin Cameron, γκέι, οροθετικός και μέλος του ανώτατου δικαστηρίου της Νότιας Αφρικής, παρουσίασε την πρώτη ομιλία εις μνήμη του Jonathan Mann. Ήταν ίσως η πλέον παθιασμένη και ευφραδής δήλωση αυτού που κατέστη το κεντρικό θέμα […]

001

Ο άνθρωπος πίσω από το “How to Survive a Plague” μας δίδαξε πώς να είμαστε ακτιβιστές

Του Steven Petrow, The Washington Post Ο Dave France κατάφερε ταυτόχρονα να ραγίσει την καρδιά μου και να αναζωπυρώσει την οργή μου μόλις στις πρώτες σελίδες του συναρπαστικά σημαντικού νέου βιβλίου του “Πώς να επιβιώσετε από μια επιδημία: Η κρυφή ιστορία πώς πολίτες και επιστήμονες τιθάσευσαν το AIDS” (Το βιβλίο, που κυκλοφόρησε την τελευταία εβδομάδα […]

sk

4.48 Ψύχωση

απόσυρση σε βαθμό να είναι δυσάρεστο απαράδεκτο ανέμπνευστο αδιαπέραστο άσχετο ανίερο ανόσιο αμετανόητο αντιπαθώ αποδιαρθρώνω αποσωματώνω αποδομώ δε φαντάζομαι (καθαρά) ότι μια ψυχή μπορούσε θα ήθελε θα έπρεπε ή θα και αν αυτοί ναι εγώ δεν νομίζω (καθαρά) ότι μια άλλη ψυχή μια ψυχή σαν τη δική μου μπορούσε θα ήθελε θα έπρεπε ή θα […]

tumblr_mtbxsjc3ZX1r8xoupo1_1280

Dead inside

“Μήπως είσαι πολύ καλά;” με ρώτησε ευθύς αμέσως όταν της είπα χαμογελώντας ότι “είμαι καλά”. Φοβόμουν πολύ το “δεν είμαι καλά”, το υγρό δράξιμο της κατάθλιψης, τη νεκρική όψη στο πρόσωπο. Τώρα έμαθα ότι πρέπει να φοβάμαι κι αν είμαι “πολύ καλά”. Το χέρι της όρισε με μια κίνηση στον αέρα μια νοητή, ισχνή γραμμούλα. […]