Author: crimewavegr

Οι Ώρες

Σήμερα συναντηθήκαμε τρεις Κατερίνες. Εγώ, η Κατερίνα και μια άλλη Κατερίνα απ’ τα παλιά. Μας ένωσαν τα γράμματα μας έφεραν μαζί κοντά. Και σαν αρχαίος χορός ξεκινήσαμε : “κάθε μέρα καθαρίζω πατάτες, κάθε μέρα καθαρίζω πατάτες, κάθε μέρα καθαρίζω πατάτες…”. Και περιμένουμε. Τουλάχιστον να μας διαβάσετε. Τα γράμματα, οι Ώρες…

Κατερίνα

[Αγνώστου] Έλα να σου πω… Έλα πάρε με από δω. Πάμε να φύγουμε από δω μέσα. Τα χέρια μου τρέμουν σπάω συνέχεια πράγματα έχουνε σπάσει τα νεύρα μου κι εσύ-το βλέπεις-όποτε έρχεσαι δω δεν έχω να σου πω τίποτα. Μας καβαλάν τα έπιπλα μ’ αυτή τη λογική που είναι ταχτοποιημένα εκτρώσεις ,μπουκάλια, καθρέφτες, προγράμματα, η […]

Για την αυτοκτονία του 13χρονου

Έτσι κάποια αγόρια μετράνε τις λέξεις σαν πληγές κάθε “πούστης” και μαχαίρι κάθε γέλιο και φτύσιμο. ήταν μονάχα δεκατριών και κουβαλούσε όλο το σκοτάδι των άλλων στο λεπτό του στήθος δεν ήθελε να πεθάνει — ήθελε απλώς να σταματήσει ο κόσμος να τον σκοτώνει καθημερινά. Αντίο μικρέ μου. [Kanellos Cob, Nico Stamatopoulos]

Η γκέι ταυτότητα πηγή δυστυχίας

Στη σημερινή παρουσίαση του βιβλίου επιλέγω να τοποθετήσω τον εαυτό μου κάπου εκεί στα 90ς και βιβλιογραφικά στο κεφάλαιο Η επιστροφή της αδερφής. Θα σταθώ σαν τον Ιανό, με μισό πρόσωπο να κοιτάζει το παρελθόν και το άλλο πρόσωπο κοιτάζοντας ένα μέλλον που έχει γίνει πλέον παρόν. Αρωγός μου σε αυτή την προσπάθεια είναι ο […]

Ούτε μάνες του έθνους / Ούτε στρατιωτάκια

Συγκέντρωση ενάντια στην έμφυλη πειθάρχηση και την πολεμική προετοιμασία Πέμπτη 19 Ιουνίου 2025 στις 20.00 μικροφωνική-συγκέντρωση ενάντια στην έμφυλη πειθάρχηση και την πολεμική προετοιμασία Φάμπρικα Υφανέτ

Μια παρ’ ολίγον αυτοκτονία

Η Μαργαρίτα Καραπάνου, σε ένα μανιακό επεισόδιο που έπαθε μόλις 20 ετών, οδήγησε την εαυτή της σε ένα μπαλκόνι με σκοπό να πέσει. Φρόντισε να κλειδώσει το σπίτι για να μην μπορεί να μπει κανείς και αποφάσισε να πηδήξει μπροστά στη μητέρα της, η οποία φώναζε κάτω από το σπίτι μπροστά από έναν νεαρό ταξιτζή […]

Μαζοχιστική Διαταραχή Προσωπικότητας

Είμαστε επιστήμονες και όχι έμποροι αλόγων. –Robert Spitzer, όπως αναφέρεται στο περιοδικό Time, Δεκέμβριος 1985 Η σχέση μεταξύ των γυναικών και των εμπειρογνωμόνων δεν διέφερε από τις συμβατικές σχέσεις μεταξύ γυναικών και ανδρών. Ποτέ δεν ήταν μια ισότιμη σχέση. Ήταν όμως μια σχέση που κράτησε μέχρι την εποχή μας, όταν οι γυναίκες άρχισαν να ανακαλύπτουν […]

Από τα κωλοχανεία της Αθήνας στα houses with boys του Άμστερνταμ

Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στον Πόθο #19, Χειμώνας 1997. Τίποτα από όσα περίμενα να δω στο Άμστερνταμ δεν κινούσε την περιέργειά μου τόσο όσο τα γκέι μπουρδέλα του, ή, όπως τα αποκαλεί ο ταξιδιωτικός οδηγός «houses with boys». Με τι θα έμοιαζε άραγε ένα ανδρικό μπουρδέλο; Φανταζόμουν μικρά βρόμικα δωμάτια και άγρια αγόρια με ύφος […]

Κάτι παιδιά γλυκά κι απελπισμένα

Παραθέτουμε εδώ ένα απόσπασμα διηγήματος από τη συλλογή “Αλησμόνητα σινεμά” του Ανδρέα Αγγελάκη (εκδ. Εξάντας, εξαντλ.) θέλοντας να μεταφέρουμε το κλίμα μιας άλλης εποχής (80s) σε σχέση με τις γκέι γνωριμίες και όχι μόνο. Αλλού μιλήσαμε για κείνα τα σινεμά που δεν είναι χώρος λαμπερού αστικού θριάμβου. Σινεμά που δεν θα τολμήσει ο νεαρός να […]