Έκανα ένα δώρο στον εαυτό μου και απέκτησα αυτά τα wrist-somethings. Είναι από πολύ χοντρό δέρμα και με κάτι τόκες και τρύπες και κρίκους, να. Όταν τα φόρεσα, όσο πιο σφιχτά, στην τελευταία τρύπα, αισθάνθηκα να γεμίζω ρίγος. Σαν χαρά ένα πράγμα. Έκατσα στο γραφειάκι μου, στα σκοτεινά με ένα φωτάκι μόνο, κάπνιζα, έπινα, άκουγα […]
1 Η περηφάνια για την υπηρεσία στο στρατό και η αγάπη για τον γάμο και την οικογένεια είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Κατακτώντας την ψυχή του έθνους, τον στρατό, κερδίζεται εγκυρότητα για τα γαμήλια αιτήματα. Μέσα από τα γαμήλια ήθη κατασκευάζεται ένας ακόμη ενθουσιώδης πολίτης-οπλίτης. Και τα δύο μαζί είναι το νόμισμα της […]
Έχω αρχίσει να σκέφτομαι με ένα μη βιολογικό, ίσως ακόμα μη ψυχολογικό, τρόπο. Είναι μια πιο χωρική αντίληψη που φέρνει τον μαζοχισμό κοντά στο ναρκισσισμό. Με άλλα λόγια, με ενδιαφέρει τώρα ο μαζοχισμός όχι ως απόλαυση στον πόνο αλλά ως η απόλαυση του να χάνεις ταυτόχρονα τον εαυτό σου και να τον ανακαλύπτεις αλλού, ατελώς […]
“(r)eal Skins are much less coherent than the stereotype,” recites the Hairdresser, “subcultures, after all, don’t offer solutions to material problems, they play back the problems symbolically, in style”
Την άνοιξη του ’98 η Πάολα μου εμπιστεύτηκε την έκδοση του Greek Gay Guide για εκείνη τη χρονιά. Εκτός από το στήσιμο, δουλειά μου ήταν να περάσω τα ενημερωμένα νέα κείμενα και να κάνω τις μεταφράσεις τους στα αγγλικά. Ήταν η ερωτική γεωγραφία της Ελλάδας όπως έλεγε. Τώρα που είμαι ώριμος και υπεύθυνος σκέφτομαι σε […]
Σχετικά πρόσφατα έγινε μια κοινή κουήρ συνέλευση στη Θεσσαλονίκη. Θέμα της κατέληξε να είναι το πόσο πονούν ορισμένες γυναίκες όταν τα αγόρια βγάζουν τα μπλουζάκια τους στα κουήρ πάρτυ. Και μια έντονη φωνή θύμισε, απαίτησε, ότι αν δεν παρθεί θέση και απόφαση για την περσινή μου λυσσασμένη επίθεση, “κακοποίηση” τη λένε, σε μια συγκεκριμένη τέτοια […]
Τα τελευταία 10 χρόνια συνέβαινε κάτι φοβερό. Κάθε βράδυ πήγαινα για ύπνο στο κρεβατι μου μετά φόβου θεού. Έκλεινα τρομαγμένος τα μάτια μου και περίμενα καρτερικά τους απρόσκλητους επισκέπτες μου: αγριόσκυλα, σκοτεινές σκιές, στρατιές από έντομα, μαύρα λαβυρινθώδη κτίρια, σκοτεινές πόλεις με ανθρωποφάγες οντότητες. Ξυπνούσα μία και δύο φορές με την ψυχή στο στόμα, ουρλιάζοντας, […]
Έχω δει όλες τις συναυλίες Diamanda Galas στην Ελλάδα, με εξαιρεση τις τελευταίες εμφανίσεις στο Παλλάς: προτιμώ να τα ακούω από το CD δίχως τις avantgarde μαντάμες που ζητάνε Μπέλλου. Εδώ λοιπόν βλέπουμε και απολαμβάνουμε ένα μοναδικό έργο τέχνης. Στον ήχο είναι η Diamanda που τραγουδά “Είμαι ο Αντίχριστος” καταμεσίς της επιδημίας. Τα visuals είναι […]