Είμαι φιλοπερίεργος και έτσι πως είμαι απορροφημένος από το πάθος και τα πάθη του εαυτού μου δίχνω μια αδιαφορία για το αν εχω το αρμόζον ακροατήριο. Αυτό έχει σαν αποτελεσμα να συγκινηθηθούν οι πιο απίθανοι άνθρωποι με αυτά που κάνω, να βρεθώ στις πιο σουρεάλ καταστάσεις, να γνωρίσω τον κόσμο από τα παρασκήνια στα οποία […]
Παρακολουθώ την πτώση του Yiannopoulos, μετά τις εφηβοφιλικές δηλώσεις-αποκαλύψεις του. Βεβαίως θα ήταν μαζική αφέλεια η πίστη ότι θα μπορούσε να κάνει τον καραγκιόζη της δεξιάς, να κατηγορεί, να χλευάζει, να ειρωνεύεται, να κακοποιεί επ’ άπειρον, δίχως να έρθει η στιγμή όπου θα κάνει το “λάθος” να μιλήσει βιωματικά για τον εαυτό του. Και να […]
Εντοπίζω στα διάφορα σχόλια γύρω από την υπόθεση του Yiannopoulos αρκετά υπερβολικά γνώριμα και απωθητικά μοτίβα. Εφόσον ορισμένα από αυτά προέρχονται από την Andrea Gilbert, δηλαδή από τα σπλάχνα του Athens Pride, είναι καιρός για μια συνολικότερη τοποθέτηση. Αναρωτιέται πονηρά η κα. Gilbert, ενώπιον αυτού που ισχυριζεται οτι έφηβος άντρας με ενήλικα μπορεί να είναι […]
Έχω γράψει πολλές φορές με συναισθηματικό ή παραληρηματικό τρόπο, περιστατικά, συναισθήματα και σκέψεις κατά την παραμονή μου στο ψυχιατρείο. Αυτά ήταν χρήσιμα και για δική μου εκτόνωση και ελπίζω να τα βρήκε και κάποιος άλλος ενδιαφέροντα. Όμως δεν μου είναι αναγκαία πλέον. Αντ’ αυτού θα δώσω μια αφήγηση που απαντά στο ερώτημα που συχνά τίθεται: […]
Αυτό το συγκρότημα μου το έμαθε ένα γκαβλάκι από Καλαμάτα που μιλούσαμε το μισό καλοκαίρι στο romeo κάθε βράδυ από τις 12 μέχρι τις πέντε ή έξι το πρωί. Μετά εξαφανίστηκε έσβησε το προφίλ του τον έχασα κι αυτόν μου έμειναν οι Urfaust. Λοιπόν αν πάσχετε από, ή σας έτυχε ποτέ, βίαιη ανάδυση αναμνήσεων και […]
Εκείνη την άνοιξη συμμορίες βενζίνης περιφέρονταν στους σκουπιδότοπους, τα σοκάκια και τις πλατείες της πόλης ραντίζοντας σχεδόν τους πάντες με βενζίνη και βάζοντάς τους φωτιά.
Έκανα ένα δώρο στον εαυτό μου και απέκτησα αυτά τα wrist-somethings. Είναι από πολύ χοντρό δέρμα και με κάτι τόκες και τρύπες και κρίκους, να. Όταν τα φόρεσα, όσο πιο σφιχτά, στην τελευταία τρύπα, αισθάνθηκα να γεμίζω ρίγος. Σαν χαρά ένα πράγμα. Έκατσα στο γραφειάκι μου, στα σκοτεινά με ένα φωτάκι μόνο, κάπνιζα, έπινα, άκουγα […]
1 Η περηφάνια για την υπηρεσία στο στρατό και η αγάπη για τον γάμο και την οικογένεια είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Κατακτώντας την ψυχή του έθνους, τον στρατό, κερδίζεται εγκυρότητα για τα γαμήλια αιτήματα. Μέσα από τα γαμήλια ήθη κατασκευάζεται ένας ακόμη ενθουσιώδης πολίτης-οπλίτης. Και τα δύο μαζί είναι το νόμισμα της […]