Μια τηλεοπτική εκπομπή στην Αγγλία [1995] αποκαλύπτει τη φρίκη του κοντινού παρελθόντος: “θεραπείες ομοφυλόφιλων” Τα τελευταία χρόνια έχουν φτάσει στα αυτιά μας πολλά σενάρια για τη θεραπεία της ομοφυλοφιλίας με διάφορες και συχνά επώδυνες, αν όχι επικίνδυνες μεθόδους, ενώ πρόσφατα εξαγγέλθηκε πρόγραμμα επιλεκτικού ευνουχισμού στους παιδεραστές σε πολλές από τις πολιτείες των ΗΠΑ. Μέσα σ’ […]
Το καλοκαίρι του 1997, μεσούσης της Θεσσαλονίκης Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, έκανε την εμφάνισή του στην πόλη ένα οχτασέλιδο εφημεριδάκι, αρκετά φτηνιάρικο στο χαρτί και με μια αρκετά ντροπαλή απολογία στο τέλος – συγγνώμη που δεν είχαμε λεφτά για άλλες σελίδες. Όπως καμιά φορά συμβαίνει με αφορμή Πολιτιστικές Πρωτεύουσες, Φεστιβάλ Κινηματογράφου, Πρωτεύουσες Νεολαίας και τα […]
Ο αρπαγμός ήταν μια αρχαϊκή μορφή παιδεραστίας που περιλάμβανε την τελετουργική απαγωγή (αρπαγμό) ενός ευγενούς αγοριού από έναν ενήλικα άντρα της αριστοκρατικής τάξης, με τη συναίνεση του πατέρα του αγοριού. Ο άντρας (αποκαλούμενος “φιλήτωρ”) έπαιρνε το αγόρι (αποκαλούμενο “κλεινός”) στα δάση, όπου περνούσαν αρκετούς μήνες κυνηγώντας και συμποσιαζόμενοι με τους φίλους τους. Αν το αγόρι […]
Οι γκέι άντρες συστηματικά τρέφουν αισθήματα αγάπης για μη γκέι αντικείμενα και πολιτισμικές φόρμες που πραγματοποιούν την γκέι επιθυμία αντί να την δείχνουν. Συχνά προτιμούν τέτοια έργα, μαζί με τα queer νοήματα που εκφράζουν τα έργα εκείνα, παρά τις σαφείς, ανοικτές, θεματικά γκέι αναπαραστάσεις. Υπάρχουν στην πραγματικότητα ποσότητες μη γκέι πολιτισμικών φορμών, έργων τέχνης, καταναλωτικών […]
Δημοσιεύτηκε στον Πόθο, τ. Β19, Θεσσαλονίκη 1998
Τι ήταν λοιπόν αυτό που εκείνες οι παλιές αδελφές στον κινηματογράφο του Castro κατανοούσαν στο πώς να είσαι γκέι το οποίο πολλά μέλη της δικής μου γενιάς είχαν χάσει; Αν θα έπρεπε να μεταφέρω σε λίγες λέξεις τι πιστεύω ότι ήταν αυτό, θα έλεγα ότι γνώριζαν πως η γκέι ανδρική επιθυμία δεν μπορεί να περιοριστεί […]
Όταν ήμουν μωρό γκέι πίσω στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μετακόμισα στη Νέα Υόρκη φαινομενικά για “να βρω τον εαυτό μου”. Αυτό βασικά σήμαινε να βλέπω όσο το δυνατόν περισσότερη τέχνη και να γαμιέμαι με όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο μπορούσα. Είχα αργήσει λίγο να ανθίσω και ποτέ πραγματικά δεν είχα χτυπήσει κάποια επαναστατική […]
(…) Σε όλη μου τη ζωή, μου λέγανε ότι δεν έχω ιδέα πώς να είμαι γκέι. Προφανώς, δεν έχω ελπίδα όσον αφορά το ζήτημα, είμαι μια θλιβερή αποτυχία ως γκέι άντρας. Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που βρήκα την δημοσιότητα σε σχέση με τον κύκλο μαθημάτων τόσο ντροπιαστική. Με εξέθεσε στην κοροϊδία αρκετών […]
Αρχικό κείμενο: JiaJia Fei, Δεκέμβριος 2007, Περίληψη: Αθάνατος Λεβέντης Το “Ballad of Sexual Depedency” της φωτογράφου Nan Goldin στο σπίτι μου είναι πάντα θαμμένο κάτω από πράγματα που δεν μετακινούνται εύκολα γιατί με φοβίζει πολύ το εξώφυλλο επειδή εγώ είμαι αυτή που κοιτάζει με αγωνία τη γυμνή πλάτη στην άκρη του κρεβατιού και το βλέμμα […]